138

کلاس اولّه. باید هر روز ِ عید یه دیکته می‌نوشته. همه‌اش مونده برا امشب.
یه چشش اشکه، یکی آه.
هی می‌گم گریه نکن حالا بنویس. چیزی نیس تموم می‌شه.
رسیدیم به ض. می‌گم بنویس: «رضا بعد از مریضی ضعیف شده بود.»
می‌بینم کون نکرده جمله به این طولانی‌ای رو بنویسه.
نوشته: «رضا بعد از مریضی مُرد.»

137

یه رفیق دارم خیلی توپه.
شیش ماهی یه بار زنگ می‌زنه، بدون کس‌ تفت دادن و اینا می‌پرسه فلان چیز چطوریه؟
بعد می‌ره تا شیش ماه بعد که باز کارش یه جایی گیر کنه.
فکر هم نمی‌کنه که برای حفظ رابطه باید هی «میلاد حضرت معصومه و روز دختر» و «عید سعید باستانی» و «روز سپندارمذگان(؟!)» رو تبریک بگه...

136

رمزعابربانکم رو عوض کرده بودم یادم نبود چیه.
بعد هی می‌رفتم اِی‌تی‌ام‌های مختلف سه بار رمزهای مختلف وارد می‌کردم تا کارتم رو می‌خورد. بعد می‌رفتم کارت ملیم رو نشون می‌دادم کارتم رو پس می‌گرفتم می‌رفتم اِی‌تی‌ام بعدی.
هر چی عدد مهم تو زندگیم بود و جایگشت‌هاش تموم شد این رمزه پیدا نشد. بعد رفتم درخواست دادم رمزش رو عوض کنن. گفت سه روز دیگه بیا کارتت رو بگیر.
حالا بعد از سه ماه برم بگم آقا من کلّن قضه یادم رفته بود الان کارت من کجاس، خیلی ضایع‌اس؟

135

- من نمی‌فهمم. این که شوهر داره! دوس‌پسر هم داره. خیلی هم دوستشون داره. حتا لزبین هم هست. تو نگران چی هستی؟
+ نگران این که تو رو هم دوس داشته باشه...

این گلابی‌ه هم منما! نگفته بودم؟

134

دو سه روز مامان نبود، مام که نیسسیم خونه، قرار شد بابا غذا بپزه.
برا این که جا بیفته، قیمه دُرُس کرده تو زودپز! با گوش‌کوبیده مو نمی‌زنه.
برنج رو هم توی مایتابه به قطر سه سانت دُرُس کرده که ته‌دیگش زیاد شه. یَک چیز شفته‌ی داغونی شده نمی‌شه لب زد.
داداشه می‌گه شانس آوردیم برا این که برنج خوب دم بکشه، تو قوری دم نکرد.

133

کل هارد رو فرمت کردم، از اول ویندوز و درایورا و همه مصیبتا رو نصب کردم، انگار نه انگار.
همه اون دردایی که قبلن داشت الانم داره.
حس می کنم ویروسا بلند شدن، زیر پاشونو جارو کشیدم دوباره نسشتن...

132

واقعیت اینه که یا باید روزی چهار ساعت توی راه باشم،
یا پول ِ چهار ساعت کار کردنم رو بدم برا تاکسی.
خوب من اولیش رو ترجیح میدم...

131

از نظر ِ بابا دوای همه‌ی دردا پیازه. هر کی از هر دردی می‌ناله می‌گه سعی کن بیشتر پیاز بخوری.
امروز عمه‌ام داشت می‌گفت سرما خوردم. بابا گف اگه پیاز خورده بودی اینجوری نمی‌شدی.
عمه‌ام گف آخه از فلانی گرفتم. بابا گف باشه، همین پیاز که زیاد می‌خوری باعث می‌شه آدما ازت فاصله بگیرن سرما نخوری ازشون.

130

تمرین‌ها رو دوستان ایمیل زدن، فقط باید یک کم ریختشون رو عوض کنم که تابلو نباشه کپ زده‌ام، بعد تحویل بدم.
می‌شینم با خودم فک می‌کنم می‌گم نه، تو صد ساله دیگه‌ام زور بزنی نمی‌تونی اینا رو حل کنی.
بذا نمره ای که لایقشی رو بگیری...

«گشادی همچون مورچه‌ی سیاهی است که در شبی تاریک بر روی سنگ ِ سیاهی راه می‌رود.»

129

یعنی اگه ما بریم با یه استادی که ده ساله یه جور امتحان می‌گیره یه جورم نمره می‌ده، واحد برداریم همون ترم کل سیستمش کن‌فیکون می‌شه.
فقط هم همون ترم ‌ها! بعدش برمی‌گرده به روال ِ سابق...

128

تو کتابخونه که هستم مامان زنگ می‌زنه، مجبورم یواش حرف بزنم.
این مدلی: «هَه. هِمی‌هواد هیاد هُنبالم. هودم هیام.»
بعد مامان هم جو گیر می‌شه همین مدلی جواب می‌ده!

127

- نرفتی کتاب‌خونه؟
+ چرا... دلم درد می‌کرد برگشتم.
- چرا مامان؟
+ |-:
- سردیت کرده لابد.
+ نه
- رودل کردی پَ.
+ جوج
- چاییدی. هی می‌گم لخت نرو بیرون.
+ مامان چیزی از قبل ِ درآوردن ِ رَحِمت یادت میاد؟

126

گفتیم پوست‌کلفت می‌شیم، دیگه راحت می‌شیم.
نمدونستیم پوست ِ کلفت که کنده شه دردش بیشتره...

125

دلیل اصلی که باعث می‌شه آدم یه کاری رو بعد از مدت‌ها پشت گوش انداختن انجام بده،
اینه که یه کار ِ خیلی مهم‌تر از اون پیش بیاد.

124

بچه بودیم یه مسابقه‌ای بود دور ِ صندلیا می‌چرخیدیم، موزیک که قطع می‌شد باید زود می‌شستیم روشون. یادتونه؟
امروز تو مترو یه جا خالی شد، کوله و زنبیلمو از رو زمین ورداشتم همین‌جوری عقب‌عقب با کــون به سمت جائه می‌رفتم،
یهو یکی نشست زیرم.
یاد ِ اون افتادم... تجدید خاطره‌ای هم شد...

123

- ... که شعرش هم هست: هر کی از چشم ِ خود، یار ِ من نمدونم چی‌چی فلان
+ هر کسی از ظن خود شد یار ِ من
- آها. آره آره

یعنی اگه شعر نگه می‌میره؟

122

کس‌خلایی هم هستن از ایرانسل و همراه اول حتا،‏
زنگ می‌زنن می‌گن همین شماره‌ی شما رو داریم منتها آخرش به جا شیش، هشته. یا فلانه.
شماره من! شماره‌ای که کل اعداد رو با گه‌ترین جایگشت می‌شه توش پیدا کرد...
به چهار برابر ِ قیمت.

121

تو تاکسی نشسته بودم، «بازم اشکای چشمام مثه آب روونه»ی هایده می‌خوند. کم هم بود صداش. یک فاز توپی برداشته بودم واسه خودم...
یه یارو عنه دراومد گف: آقای راننده صدای خواننده زن شنیدن هم اجباریه؟ راننده‌هه گف نه. زد رو رادیو.
پسره که جلو نشسته بود هندزفیریش رو درآورد کرد تو گوشش. منم چسبیدم به در. آدمی که از شنیدن صدای زن حالش بد می شه، ملوم نیس از این که یه زن بشینه کنارش چه حالی می شه...

120

- عه! پالتو خریدی؟ چه خوشگله. چقد بهت میاد‍.
+ این؟! دو ساله دارم اینو می پوشم. پوسیده دیگه. می خوام بدمش خیریه.

کاش آدم بالاخره می پذیرفت که کوره. کلن می کشید بیرون از این قضیه تبریک و فلان...

119

بعد از چهار ساعت ورزدن از سوتی‌های ممود و دوستان،
در پایان مهمانی ایمیل‌هایشان را رد و بدل می‌کنند تا اگر کُس تازه‌ای دستشان رسید برای سایرین فوروارد کنند...